Trúboð eða markaðsfærsla?

Stormurinn í kringum kirkjuna síðustu vikur hefur verið harður og óvæginn. Líklega ærin ástæða til. Það verður að segjast eins og er að forystumenn kirkjunnar hafa verið einstaklega klaufalegir í tilsvörum sínum og ítrekað gengið fram af háttprúðasta fólki með undanbrögðum og helgislepju sem oft hefur reddað kirkjunnar þjónum fyrir horn í erfiðum málum í gegnum tíðina. En dugar ekki í dag.

Ég fór að velta því fyrir mér um daginn í miðri þessari orrahríð hver væri eiginlega munurinn á því að vera markaðsmaður og prestur. Eftir nokkuð ítarlega skoðun komst ég að þeirri niðurstöðu að veruleg fylgni væri á milli þessara starfa.

1. Góður markaðsmaður/prestur er talsmaður samfélagsins.
2. Góður markaðsmaður/prestur veit að vörumerkjavitund/trú er ekki ræktuð í fundarherbergjum eða á auglýsingastofum heldur í vitund almennings.
3. Góður markaðsmaður/prestur veit að fá orð geta breytt miklu.
4. Góður markaðsmaður/prestur er ekki aðeins meðvitaður um þarfir viðskiptavina/skjólstæðinga sinna í dag heldur líka þarfir þeirra á morgun.
5. Góður markaðsmaður/prestur umbunar þeim sem standa á bakvið hann við störf sín.
6. Góður markaðsmaður/prestur er virkur þátttakandi í samfélaginu.
7. Góður markaðsmaður/prestur er eigin talsmaður.
8. Góður markaðsmaður/prestur veit hvenær á að draga sig í hlé.
9. Góður markaðsmaður/prestur lærir að nota þau verkfæri sem nám og reynsla hafa kennt.
10. Góður markaðsmaður/prestur má aldrei taka sjálfan sig of hátíðlega.
11. Góður markaðsmaður/prestur verður að trúa á sjálfan sig.

Svona gæti ég haldið áfram dágóða stund, en þið skiljið líklega hvað ég er að fara. Forpokað, miðalda, valdsmannslegt yfirbragð tilheyrir fortíðinni eða þeim tíma þegar kirkjan gat bannfært þá sem ekki vildu beygja sig undir vald hennar.  Ég held að Guðfræðideild HÍ þurfi að skoða hvort ekki þurfi að senda guðsmenn framtíðarinnar á markaðsfræði námskeið. Þar er jú aðalatriðið að læra að þekkja þarfir viðskiptavinanna og uppfylla væntingar þeirra.